Ονειρο ήτανε

Και κάπου εδώ τελειώνει το ταξίδι μας

Σας ευχαριστώ όλους θερμά που μοιραστήκατε τις σκέψεις σας μαζί μου
Ο χαμός του πατέρα μου, η φυγή της μητέρας μου, τα δικά μου αντίο.
Η θλίψη τα χαμόγελα η αμφισβήτηση η αγάπη όλα στον ουρανό.
θα συνεχίσω να σας διαβάζω, κάποιοι από εσάς αγγίξατε την ψυχή μου
Ευχαριστώ.

 

Ας είναι

Μια οπτασία ντυμένη στα λευκά
έτσι τον αποχαιρέτησε
αποχαιρέτησε τον άνθρωπό της
περιεργαζόμουν το πρόσωπό της, έψαχνα
είδα μόνο αγάπη πανίσχυρη αγάπη να την σκεπάζει η θλίψη
έψαχνα θυμό δεν βρήκα πουθενά
είχε φωλιάσει όλος μέσα μου
δεν πρόλαβα. δεν πρόλαβα να του πω
δεν πρόλαβε. δεν πρόλαβε να δει εκείνη
δεν άνοιξε ούτε στιγμή τα μάτια του
δεν μπόρεσε. δεν άντεξε
Γύρισε αμέσως στο σπίτι και ετοίμασε τα πράγματά της
μια βαλίτσα αναμνήσεις γεμάτη αγάπη
Κατάλαβα δέχτηκα σιωπαίνω
Ηρθε η ώρα να γυρίσεις στην πατρίδα σου
πάντα ήξερα πως δεν σε χωρούσε αυτός ο τόπος

αφιερωμένο στην πιο ευγενική ψυχή που έχω την τύχη να είμαι κομμάτι της
στην μητέρα μου.

Υπό το φως των αστεριών

Κάποιες φορές γίνομαι πολύ τολμηρή όσον αφορά τα θέλω μου
από το μίλησέ μου στο άγγιξέ με μέχρι το με πονάς
άλλες φορές πάλι κρύβομαι στο καβούκι μου όπως η τρέξε η χελώνα μου
δεν μιλάω δεν επικοινωνώ δεν δεν
αυτή τη στιγμή όμως σαν να βουλιάζω να πνίγομαι
είμαι ανάμεσα στα δυο είμαι στο περιμένω
το μόνο σίγουρο είναι ότι δεν θα κάνω άλλη ανοησία
όχι πρώτη τουλάχιστον...

Υ.Γ. θα δω ταινία όχι θα διαβάσω ένα βιβλίο
       θα ανάψω κεριά όχι θα σβήσω τα φώτα
       παίζει να κατεβάσω σλίπιν μπαγκ
       να κοιμηθώ βεράντα ναι αυτό
       θα κοιμηθώ κάτω από τα αστέρια
       άλλωστε δεν είναι η πρώτη φορά
       αναποφάσιστο έλαβε τέλος
       καληνύχτα.

Frozen

U only see what your eyes want to see
Αυτό μου είπε μόνο και μου έστειλε το βίντεο κλιπ
Είναι απίστευτο αλλά με βοήθησε πολύ
Ονειρεύτηκα! Είδα εικόνες
Είδα αυτό το μαύρο μανδύα να μεταμορφώνεται σε δεκάδες πουλιά
Είδα έναν Τοξότη ντυμένο στα λευκά
Δεν είχε τόξο δεν είχε βέλη
Είδα όνειρο μετά από καιρό πόσο μαγικό!
Την ευχαριστώ πολύ γι` αυτό
κι ελπίζω να βρει τα ίχνη που ψάχνει στην δική της άμμο

στο λεωφορείο

Χάλασε το αμαξάκι μου μάλλον δια παντώς
αυτή η διαδρομή δεν θα είναι ίδια χωρίς εμένα
νομίζω κάθε πρωί με χαιρετούσαν τα πουλιά
οι διαγραμμίσεις των δρόμων
και τα φανάρια ακόμη
Παίρνω το λεωφορείο λοιπόν...
Μου αρέσει να παρατηρώ τους ανθρώπους
φτιάχνω ιστορίες με το μυαλό μου
το μελαχρινό αγόρι έχει άγχος δυό μέρες τώρα
τρίβει τις παλάμες του και κουνάει τα πόδια του χωρίς ρυθμό
η ξανθιά κοπέλα κοιτάζει μόνιμα έξω από το παράθυρο
το βλέμμα της πετάει σπίθες
κάπου κάπου χαμογελάει και αναστενάζει
η μεγαλοκυρία δυσανασχετεί κάνει αέρα με την βεντάλια της
είναι όμορφη ο χρόνος της φέρθηκε καλά
ο παππούλης φοράει πολλά ρούχα μάλλον
μυρίζει κάπως αλλά δεν με πειράζει
μου αρέσει ο τρόπος που γυρίζει την τραγιάσκα του
ο πιτσιρικάς στέλνει μηνύματα από το κινητό του σε χρόνο ρεκόρ
δεν έχει κοπέλα αλλά θα βρει είναι σε έξαψη
κάποια είναι ονειροπόλα ταξιδεύει αόριστα
σταυροπόδι με δάχτυλα να χαιδεύουν τις μπούκλες της
θα καταλήξει σε ένα άχαρο γραφείο
θα καλημερίσει θα βρει ένα μέιλ που περίμενε
θα χαμογελάσει
ο οδηγός παίζει λάθος μουσικές
φρενάρει απότομα είχε άσχημο βράδυ

θέλω μου

Σήμερα ξύπνησαν τα θέλω μου και μου φωνάζουν
φωνάζουν τόσο δυνατά που μου πήραν το μυαλό

Γιούπι!

Μπαίνω hotmail και τι βλέπω!
βλέπω τη νεαρά κυρία! τα κατάφερα!
ε μααααα! πάντα έβλεπα τη γριά κυρία!
τώρα είδα και την νεαρά!
βέβαια είμαι σίγουρη ότι δεν θα την ξαναδώ!
αλλά την νίκησα!
νεαρά μου κυρία ήσουν όμορφη!

το παρελθόν πάλι (στο) παρόν

άλλαξα σπίτι  γειτονιά δουλειά μα δεν αρκεί
άλλαξα ακόμα και τ` όνομά μου
χρησιμοποιώ πια το δεύτερο βαφτιστικό μου
να μην ακούω τίποτα από τα παλιά
τόσο δύσκολα ήταν
όχι δεν θέλω να είναι όλα ρόδινα
δεν παραμυθιάζομαι ξέρω
αλλά λες καμμιά φορά μήπως
μήπως πάνε όλα καλά τελικά

το καλό
σήμερα ήρθε η αδερφή μου από δω
είχα καιρό να την δω και την αποθύμησα
με την αδερφή μου μοιάζουμε σαν δυο σταγόνες νερό
έχει πλάκα να βλέπεις τον εαυτό σου διπλό
αλλά πιο πολύ πλάκα είναι να σε βλέπουν οι άλλοι που δεν ξέρουν
βγήκαμε τσάρκα και πνίξαμε τον Μάνο στα φιλιά
ένοιωσα το σπίτι να πλημμυρίζει από αγάπη

το κακό
μας έπνιξε το παρελθόν
κάποια άλλη φορά ίσως σας πω

το άσχημο
δεν έχει άσχημο αλλά και να είχε δεν θα το έβλεπα
όχι σήμερα


 
 

Η φιλία απέναντι στον έρωτα

Σας έχει τύχει ποτέ να βρίσκεστε αντιμέτωποι μ` αυτό το δίλημμα
να έχετε δηλαδή κάποιον απέναντί σας ερωτικά αλλά να τον θέλετε δίπλα σας φιλικά
να είναι κάποιος τόσο σημαντικός για εσάς που τον έχετε ανάγκη
να υπάρχει μέσα στη ζωή σας κι όχι να μπαινοβγαίνει
πως μπορείς να δώσεις στον άλλον να καταλάβει
ότι ενώ υπάρχει το ερωτικό στοιχείο ανάμεσά σας
όπως συνήθως συμβαίνει ανάμεσα στα δύο φύλα
δεν είναι αυτό που θέλετε πραγματικά
τι κάνουμε λοιπόν;
όταν μας ενώνουν βαθιά συναισθήματα
αλλά εκείνος δεν μπορεί να συνεχίσει να είναι απλά φίλος
επιμένουμε και του δείχνουμε ότι μπορούμε κι έτσι ή το αφήνουμε;
όλο ρωτάω και απάντηση δεν έχω
γιατί να μπερδεύονται τόσο τα πράγματα...

το κομμένο δέντρο

Χθες περπατήσαμε στο δάσος με καλούς φίλους
κάπου στην διαδρομή μας τράβηξαν την προσοχή τα δέντρα
πρώτο ήταν ένα δέντρο που ήταν κομμένο
είχε πάνω του γραμμένο ένα όνομα Σπύρος
τα άλλα δέντρα γύρω του είχαν σκαλισμένα άλλα ονόματα
αρχικά καρδιές ημερομηνίες κάτι σαν συνέχεια δηλαδή
συνέχεια ίσως στις ζωές φίλων μιας παρέας
δύσκολο να καταλάβει κανείς
αφού κατεβήκαμε μετά στον δικό μας κόσμο
καθήσαμε σε ένα καφέ και το συζητήσαμε
πλάσαμε διάφορες ιστορίες στο μυαλό μας
αλλά σταθήκαμε λίγο παραπάνω στο δέντρο του Σπύρου
σκεφτήκαμε κρίμα να κόπηκε
μακάρι να κόπηκε μόνο αυτό κι όχι το νήμα της ζωής του
ανατριχιάσαμε κάναμε μια ευχή
ήπιαμε στην υγειά του
στην υγειά του άγνωστου Σπύρου
στην υγειά της Κατερίνας του Αλέξανδρου της Έφης
όπου κι αν είναι να είναι καλά...
δύσκολα αλλά η ζωή συνεχίζεται
δύσκολα πολύ

έξι μαϊου δύο χιλιάδες δώδεκα (by salvabor)

Να μείνουμε ξάγρυπνοι σήμερα,

να δούμε την τελευταία αυγή

που θα χαρίσει ο ήλιος.

Σκοτάδια στο εξής·

καρποί μαύροι του μίσους.

*Κι ας χαραχτεί στη μνήμη των ηλίθιων ελλήνων

 ότι σταυρώθηκε η αυγή την 6η αυτού του Μάη.

                                                                                                            by salvabor

 

 

(Ο salvabor είναι ένας μπλόγκερ που θαυμάζω ιδιαίτερα

άλλοτε καυστικός άλλοτε τρυφερός

αλλά πάντοτε με ουσία και γυμνές αλήθειες.

Δεν θα μπορούσα να προσθέσω κάτι άλλο σ` αυτό το ποστ

που είναι δικό του και περήφανα το "έκλεψα" )

αγόρι μου τρέξε

Ξύπνησα σήμερα πρωί πρωί όπως συνηθίζω
κι αυτό το σπίτι μου ψιθύρισε ξανά πόσο μόνη είμαι
έβγαλα τα σκουπίδια και πήγα για τρέξιμο
ένα μαγαζάκι εδώ κοντά με χαιρέτησε
μπες μέσα μου είπε
χαμογέλασα
κοίταξα γύρω μου παράδεισος
τι δώρο να μου κάνω άραγε
η ματιά μου έπεσε πάνω σε ένα χρυσόψαρο
εσύ είσαι λοιπόν εσύ θα μου κάνεις συντροφιά
θα σου λέω καλημέρα κάθε πρωί
κι εσύ θα κάνεις βόλτες γύρω από το δάχτυλό μου
τι λες είμαστε σύμφωνοι
θα σε λέω αγόρι μου ωραίο δεν είναι
ακριβώς απέναντι στο άλλο διαδρομάκι είδα εσένα
ναι εσένα μην κρύβεσαι στο καβούκι σου
θα έρθεις μαζί μου κι εσύ
θα σε ονομάσω τρέξε
κάνε γρήγορα θα σου λέω
γιατί όλα τα καλά πράγματα κρατούν λίγο
σαν τις σταγόνες της βροχής και έξω βρέχει
κι αν δεν μπορείς να τρέξεις δεν πειράζει μην σε νοιάζει
θα τρέχω εγώ για σένα
σε ποια οδό πάμε ξέρετε
θα πάμε τέρμα ρομαντικά σήμερα
σαν την διάθεσή μου
γιατί οι μέρες γίναν αριθμοί
και μένα δεν μου αρέσουν οι αριθμοί
πάμε;

ανατροπή

                                                                                    ώρα 3:30 το βράδυ πολύ αργά για μένα
τα τελευταία βράδια αδυνατώ να κοιμηθώ
τα βλέφαρά μου βαραίνουν αλλά δεν θέλω να τα κλείσω
λες και περιμένω με αυτό το ανοιγόκλειμα των ματιών μου
θα δω κάτι που δεν πρέπει να προσπεράσω
λες και κάτι περιμένω κάτι ν` αλλάξει
μάταια όμως
μετράω τις πιθανότητες και όλο και λιγοστεύουν
όταν κάτι δεν εξαρτάται μόνο από εσένα
είναι δύσκολο έως ακατόρθωτο να αλλάξει
οπότε τί κάνω
ξεχνάω τις πιθανότητες τις μηδενίζω
φτιάχνω καινούριες απ` την αρχή
πάμε γι` άλλα λοιπόν
θα τα καταφέρω;
θα το προσπαθήσω
και θα τα καταφέρω. και -

AντE KAι καλοPιζικος ο μήνAς

Σήμερα
περπάτησε στο λιβάδι με τις μαργαρίτες
αναρωτήθηκε αν την αγαπούν
ζήλεψε πεταλούδας φτερά μήπως φτάσει το ηλιοβασίλεμα
γεύτηκε θάλασσας αλμύρα με τις άκρες των δαχτύλων της
άφησε το κύμα να δροσίσει τις γυμνές της πατούσες
ξεκουράστηκε σε άψογα σμιλεμένα βράχια
αφουγκράστηκε σε κοχύλια λόγια παλιών εραστών
άλλο ένα κουτί πετραδάκια γεμάτο αναμνήσεις....
                                                  Αύριο
                                                  Λεγεώνας ιππότες θα αλώσουν την αρένα σου
                                                  πανοπλίες με αετών οικόσημο θα φορούν
                                                  μάχες ηρώων θα δοθούν
                                                  κυνήγι θησαυρών αποσκοπούν
                                                  αλίμονο αν οι ρόλοι σωστά μοιραστούν
                                                  με όπλα ψυχής θα πολεμούν
"Τρελαίνομαι τρελαίνομαι...
                                                Τρελάθηκα τρελάθηκα..."

blossom

Σήμερα αυτοπροσδιορίστηκα
EIMAI KAKTOS
ναι κάκτος καλά διάβασες
ανθίζω το πολύ δυο φορές το χρόνο
αλλά άμα ανθίσω....
Καλημέρα σε όλους μας καλοί μου φίλοι
αυτή η γη μας γυρίζει τελικά
ή άδικα περιπλανιέμαι;;;
είμαι απροσδιορίστου το ξέρω
διαιρώ τις σκέψεις μου
πολλαπλασιάζω χαμόγελα
αφαιρώ λύπες προσθέτω αφηρημένες στιγμές
εσύ πως μετράς;
                 ~Αποκομμένος απ` όλους και όλα σε μαγεμένη τροχιά
                   πήρα το δρόμο να φύγω μα ήρθα τίποτε δεν μ` ακουμπά~
                   Venceremos

ευχαριστώ

Είναι αυτή η στιγμή που ξυπνάς
όταν κάποιος αγαπημένος σε θυμήθηκε
κοιτάς έξω από το παράθυρό σου
και η φύση σε ανταμοίβει
λες και σε χειροκροτεί που υπάρχεις
σου δίνει λόγους να ελπίζεις
να θέλεις να βαδίσεις σε νέα μονοπάτια
να χορέψεις σε άλλους ρυθμούς
να βγάλεις τα εκατοντάδες εγώ που έχεις πάνω σου
και τότε κερδίζεις
δεν κοιτάς πίσω μόνο μπροστά
γιατί εάν εσύ δεν μπορείς τότε ποιος;

είναι βλαξ

Στην δουλειά μου δεν έχει τόση σημασία ο μισθός
όσο τα μπόνους
αν κοπούν αυτά την έβαψα!
Θα πω αντίο σπιτάκι μου
αντίο σαραβαλάκι μου
αντίο βλαξ αφεντικό
που φέρνω δουλειά και στο σπίτι για να σ` εξυπηρετώ!
Αντίο αγαπητέ συνάδελφε
που κρυφοκοιτάς τα ωραία μου πόδια
όταν σε πηγαινοφέρνω στη δουλειά
μη νομίζεις ότι δεν σε βλέπω
πίσω από τα κακόγουστα μαύρα σου γυαλιά
               Υπάρχει βέβαια και η άλλη λύση
                αυτή της συγκατοίκησης αλλά μάλλον δεν παίζει
                Να μου `ρθει καμμία έξυπνη
                και να μου κλέψει τις υπέροχες χαζές μου συνήθειες
                να μου γεμίσει το μπάνιο με μανό φρου φρου κι αρώματα
                άσε που αν είναι και όμορφη
                θα έχουμε γκομενική παρέλαση στο σπίτι
                λέτε να βάλω καμμιά πικάντικη αγγελία
                με αυστηρό γαμάτο dress code
                "Ζητείται αρσενικό για συγκατοίκηση
                να προσέλθει με τζιν μαύρο μπλουζάκι και σταράκια
                θα προτιμηθεί μακρύ μαλλί με μπούκλες"
                Ετσι για να βγαίνει από το ντουζ
                να ρίχνει τα μαλλιά του πίσω να χαζεύω!
Α ρε μάνα εσύ φταις
που μ` έκανες ανεξάρτητη και κομπλεξική
Αφεντικό είσαι βλαξ!!!!
Καλημέρα σας..............
               

ωραίοι άνθρωποι...

Μα είναι κάτι άνθρωποι ρε παιδί μου ωραίοι
τόσο ωραίοι που σου δίνουν ζωή
σε ανεβάζουν ψηλά
σε κάνουν να νιώθεις μοναδικά
σε κάνουν να χαμογελάς
μην ξεχνάς να τους λες πως τους αγαπάς
μπορεί να φύγουν και θα φταις εσύ...
ΜΗΝ ΦΟΒΑΣΑΙ ΤΙΣ ΛΕΞΕΙΣ
να τις λες ν` ακουστούν δυνατά

ΕΓΩ ΘΑ ΦΛΕΓΟΜΑΙ ΘΑ ΑΝΘΙΖΩ ΘΑ ΓΙΟΡΤΑΖΩ Θ` ΑΝΑΤΕΛΛΩ ΘΑ ΣΕ ΚΑΙΩ
                                     θ` ανατέλλω...

Ναι γεια σας μια αφιέρωση παρακαλώ
Σ` αυτούς που ζούνε τ` όνειρο χωρίς να το αγγίζουν
Σε ωραίους ανθρώπους διάφανους διαφορετικούς
Που δεν ακούνε τα σ` αγαπώ
αλλά τ` αξίζουν όσο κανείς άλλος!!!!!

*αφιερωμένο
για νέες ήττες για νέες συντριβές
ΜΗΝ ΦΟΒΑΣΑΙ

Μην σχολιάσεις Λυδία

Μην σχολιάσεις Λυδία
Μην σχολιάσεις Λυδία
Μην σχολιάσεις Λυδία

έλαβα περιοριστικά μέτρα
ανεπίσημα ευτυχώς
γιατί επίσημα δεν έχω να πληρώσω
δικαστές και δικηγόρους!!!

Μην σχολιάσεις Λυδία
Μα γιατί?
Ετσι αφού σπρώχνεις
Καλά αφού
Μην σπρώχνεις Λυδία
Ε καλά δεν σπρώχνω

Δεν είμαι τίποτα το special το καταπληκτικό
Θα είμαι ένα κοριτσάκι σιωπηλό!!!
φταίει που έχω πυρετό
και με πιάνει παραμιλητό
φταίει που δεν καταλαβαίνω
γιατί πρέπει να σιωπαίνω
max τι να πω
έχω μείνει παγωτό

η μέρα της μαρμότας

Ξυπνάς πας δουλειά
γυρίζεις τρως αράζεις
πάει απόγευμα χαζεύεις
βραδιάζει σε πλακώνουν οι σκέψεις
κοιμάσαι λες αύριο πάλι...
οι σιωπές δεν είναι πάντα χρυσός
θες κι έναν ψίθυρο στο αυτί
μια συζήτηση ν` ανάψουν τα αίματα
ένα σινεμά να γουστάρεις
μια συναυλία ν` ακούσεις μουσικές
κύριε Ντεσιμπέλ θέλω να κινδυνεύσει η ακοή μου

(Ναι είναι κι επίσημο είμαι άρρωστη
από Δευτέρα δουλειά
περαστικά μου βρε!!!!)