Τετάρτη, 30 Μαΐου 2012

Γκουρμές ότι να `ναι

μουχλιασμένο το τυρί και το χαβιάρι μαύρο
κοτόπουλο γεμιστό με σάλτσα από σταφύλια
φιλέτο μοσχάρι με πουρέ καρότου
αργοψημένο χταπόδι με πορτοκάλι και καρύδια
ταρτάρ τομάτας και ψωμί με παπαρουνόσπορο
και μετά με πιάσανε τα γέλια τα γκουρμέτ
χάλασα το ντελικάτο σταυροπόδι μου
άρχισα τα γνωστά ξεσκονίζεις τον κουραμπιέ σου
χτενίζεις το κανταϊφι σου πως το τρίβουν το πιπέρι
πήρα και δυό σουβλάκια για το δρόμο
έλυσα τα μαλλιά μου και τραγούδησα
ντύσου πρόχειρα και βγάλε το κραγιόν σου
μικρόβιο στο αίμα και το ξέρεις καλά
πως δεν είμαι καθόλου καλά στα μυαλά
ότι να ` ναι καληνύχτες.

Δευτέρα, 28 Μαΐου 2012

Υπό το φως των αστεριών

Κάποιες φορές γίνομαι πολύ τολμηρή όσον αφορά τα θέλω μου
από το μίλησέ μου στο άγγιξέ με μέχρι το με πονάς
άλλες φορές πάλι κρύβομαι στο καβούκι μου όπως η τρέξε η χελώνα μου
δεν μιλάω δεν επικοινωνώ δεν δεν
αυτή τη στιγμή όμως σαν να βουλιάζω να πνίγομαι
είμαι ανάμεσα στα δυο είμαι στο περιμένω
το μόνο σίγουρο είναι ότι δεν θα κάνω άλλη ανοησία
όχι πρώτη τουλάχιστον...

Υ.Γ. θα δω ταινία όχι θα διαβάσω ένα βιβλίο
       θα ανάψω κεριά όχι θα σβήσω τα φώτα
       παίζει να κατεβάσω σλίπιν μπαγκ
       να κοιμηθώ βεράντα ναι αυτό
       θα κοιμηθώ κάτω από τα αστέρια
       άλλωστε δεν είναι η πρώτη φορά
       αναποφάσιστο έλαβε τέλος
       καληνύχτα.


Κυριακή, 27 Μαΐου 2012

Frozen




U only see what your eyes want to see
Αυτό μου είπε μόνο και μου έστειλε το βίντεο κλιπ
Είναι απίστευτο αλλά με βοήθησε πολύ
Ονειρεύτηκα! Είδα εικόνες
Είδα αυτό το μαύρο μανδύα να μεταμορφώνεται σε δεκάδες πουλιά
Είδα έναν Τοξότη ντυμένο στα λευκά
Δεν είχε τόξο δεν είχε βέλη
Είδα όνειρο μετά από καιρό πόσο μαγικό!
Την ευχαριστώ πολύ γι` αυτό
κι ελπίζω να βρει τα ίχνη που ψάχνει στην δική της άμμο

Τετάρτη, 23 Μαΐου 2012

δεν είσαι αριθμός

Μαθαίνεις ονόματα και μετά κοιτάς να μάθεις αριθμούς
ηλικίες αδέρφια διευθύνσεις τηλέφωνα
τι περίεργοι εμείς οι άνθρωποι αλήθεια
κρυβόμαστε πίσω από αριθμούς στο φως της ημέρας
μόλις πέσει το ηλιοβασίλεμα όμως θέλουμε να δούμε χρώματα
μας πλακώνει το γκρίζο γίνεται οριακά μαύρο
και μετά κοιτάμε τ` αστέρια τους πλανήτες
σκέφτομαι κάπου κάπου τον αφηγητή και τον μικρό του πρίγκιπα
την αγωνία του για το αρνί
είναι κι αυτό το λουράκι που ξέχασε να ζωγραφίσει
μα πως το ξέχασε τι να κάνει κι αυτό το τριαντάφυλλο
τα μάτια μου είναι καστανά αλλά βλέπουν χρώματα παντού
το σώμα μου δεν το διάλεξα αυτό έχω
τα πόδια μου με πάνε εκεί που θέλω να `ναι καλά
τα χέρια μου αγγίζουν γίνονται δάχτυλα ψάχνουν
το μυαλό μου όμως φανερά το αγαπώ
είναι οι σκέψεις μου και τις θέλω
πόσο τυχερή αισθάνομαι
έχω αισθήσεις έχω ερεθίσματα
έχω να μοιράζομαι το εγώ μου
ο μικρόκοσμός μου είναι όμορφος
τον δημιούργησα όπως κι εσύ τον δικό σου
έχει χώρο χωράει ανθρώπους καλούς
δεν έχει πρέπει δεν έχει μη δεν έχει αριθμούς


Τρίτη, 22 Μαΐου 2012

Otto

i miss your writing
write something
anything.
i miss the way i read U.
with music playing behind.

( correct my mistakes )
translate me
>3.

στο λεωφορείο

Χάλασε το αμαξάκι μου μάλλον δια παντώς
αυτή η διαδρομή δεν θα είναι ίδια χωρίς εμένα
νομίζω κάθε πρωί με χαιρετούσαν τα πουλιά
οι διαγραμμίσεις των δρόμων
και τα φανάρια ακόμη
Παίρνω το λεωφορείο λοιπόν...
Μου αρέσει να παρατηρώ τους ανθρώπους
φτιάχνω ιστορίες με το μυαλό μου
το μελαχρινό αγόρι έχει άγχος δυό μέρες τώρα
τρίβει τις παλάμες του και κουνάει τα πόδια του χωρίς ρυθμό
η ξανθιά κοπέλα κοιτάζει μόνιμα έξω από το παράθυρο
το βλέμμα της πετάει σπίθες
κάπου κάπου χαμογελάει και αναστενάζει
η μεγαλοκυρία δυσανασχετεί κάνει αέρα με την βεντάλια της
είναι όμορφη ο χρόνος της φέρθηκε καλά
ο παππούλης φοράει πολλά ρούχα μάλλον
μυρίζει κάπως αλλά δεν με πειράζει
μου αρέσει ο τρόπος που γυρίζει την τραγιάσκα του
ο πιτσιρικάς στέλνει μηνύματα από το κινητό του σε χρόνο ρεκόρ
δεν έχει κοπέλα αλλά θα βρει είναι σε έξαψη
κάποια είναι ονειροπόλα ταξιδεύει αόριστα
σταυροπόδι με δάχτυλα να χαιδεύουν τις μπούκλες της
θα καταλήξει σε ένα άχαρο γραφείο
θα καλημερίσει θα βρει ένα μέιλ που περίμενε
θα χαμογελάσει
ο οδηγός παίζει λάθος μουσικές
φρενάρει απότομα είχε άσχημο βράδυ





Σάββατο, 19 Μαΐου 2012

θέλω μου

Σήμερα ξύπνησαν τα θέλω μου και μου φωνάζουν
φωνάζουν τόσο δυνατά που μου πήραν το μυαλό

Πέμπτη, 17 Μαΐου 2012

Γιούπι!

Μπαίνω hotmail και τι βλέπω!
βλέπω τη νεαρά κυρία! τα κατάφερα!
ε μααααα! πάντα έβλεπα τη γριά κυρία!
τώρα είδα και την νεαρά!
βέβαια είμαι σίγουρη ότι δεν θα την ξαναδώ!
αλλά την νίκησα!
νεαρά μου κυρία ήσουν όμορφη!

Περασμένες δώδεκα

Ασε με να μπω
Δεν φοβάσαι
Φοβάμαι αλλά θέλω
Δεν έχει τίποτα εδώ μέσα
Εχει το βλέπω
Μην μιλάς άλλο δεν έχω σου λέω
Με εμπνέει το τίποτά σου το θέλω
Φύγε δεν θέλω
Μου αρέσεις
Δεν ξενερώνεις εσύ ποτέ
Ασε με να μπω θα με αφήσεις
Γιατί χαμογελάς
Μου γύρισες την πλάτη αλλά...
Αλλά τι
Ξέχασες να κλείσεις την πόρτα
Μπες αλλά δεν έχω
Ξέρεις τι ώρα είναι
Είναι δώδεκα
Είναι σήμερα και έχεις
Τι έχω
Αυτό που δεν είχες στο χθες


Τρίτη, 15 Μαΐου 2012

πονεμένες πατούσες

σε ένα παράλληλο σύμπαν θα ήμουν σίγουρα το ξυπόλυτο κορίτσι
ο πατέρας μου θα ήταν αρχηγός μιας φυλής ινδιάνων
θα τους πρόσταζε να χορεύουν τον χορό της βροχής
να νοιώθω αυτό το ψιχαλίζει πάνω μου
θα με περιτριγύριζαν ποδολάγνοι
θα εκσταζιάζονταν στην θέα των γυμνών ποδιών των γυναικών της φυλής μας
θα έτριβαν με λαγνεία τις πατούσες μας
θα χάιδευαν θα έγλειφαν με έντονο ερωτισμό τα δάχτυλά μας
θα τους αποθεώναμε με αισθησιακά λικνίσματα
θα εξαγνιζόμασταν με γυμνές βουτιές σε καταρράχτες

Σάββατο, 12 Μαΐου 2012

το παρελθόν πάλι (στο) παρόν

άλλαξα σπίτι  γειτονιά δουλειά μα δεν αρκεί
άλλαξα ακόμα και τ` όνομά μου
χρησιμοποιώ πια το δεύτερο βαφτιστικό μου
να μην ακούω τίποτα από τα παλιά
τόσο δύσκολα ήταν
όχι δεν θέλω να είναι όλα ρόδινα
δεν παραμυθιάζομαι ξέρω
αλλά λες καμμιά φορά μήπως
μήπως πάνε όλα καλά τελικά

το καλό
σήμερα ήρθε η αδερφή μου από δω
είχα καιρό να την δω και την αποθύμησα
με την αδερφή μου μοιάζουμε σαν δυο σταγόνες νερό
έχει πλάκα να βλέπεις τον εαυτό σου διπλό
αλλά πιο πολύ πλάκα είναι να σε βλέπουν οι άλλοι που δεν ξέρουν
βγήκαμε τσάρκα και πνίξαμε τον Μάνο στα φιλιά
ένοιωσα το σπίτι να πλημμυρίζει από αγάπη

το κακό
μας έπνιξε το παρελθόν
κάποια άλλη φορά ίσως σας πω

το άσχημο
δεν έχει άσχημο αλλά και να είχε δεν θα το έβλεπα
όχι σήμερα


 
 

Παρασκευή, 11 Μαΐου 2012

εκτροχιασμός τρένου

τα τρένα αποτελούνται από βαγόνια
τα τρένα μερικές φορές αποπροσανατολίζονται
παίρνουν λάθος δρόμους και μετανοιώνουν
άλλοτε ψιθυρίζουν κάνοντας στάσεις
άλλοτε βγάζουν άναρθρες κραυγές
δεν ξέρουν τι θα πει σιωπή
σεβασμός στην ιστορία
υποδεικνύουν μάλιστα προορισμούς
μην δίνετε λόγους στα τρένα να μιλήσουν
γιατί ότι έχουν να πουν δεν το λένε αντρίκια
παραμυθιάζουν
μήπως φταίει το καύσιμο
κι έτσι να είναι ο bill θα σου σταλεί
οι μάχες δίνονται σώμα με σώμα
face to face
μικροφωνίζεις τρένο και είναι κρίμα




Πέμπτη, 10 Μαΐου 2012

Του δρόμου το εφήμερο

Τι να ψάχνεις άραγε στην άκρη του δρόμου
να σβήσεις τις καύλες σου
να πηδήξεις την ζωή σου
να νοιώσεις ανώτερος
δεν σε κατηγορώ
δεν είμαι στην θέση σου
άλλωστε όλοι μας το έχουμε κάνει
στο όνομα της αγάπης βέβαια
κάναμε έρωτα ανταλλάξαμε τα υγρά μας
χωρίς δεύτερη σκέψη
χωρίς προφύλαξη
γιατί στην αγάπη δεν χωράει το aids
όλα είναι αγνά
έτσι δεν το βλέπουμε
ας το δούμε ξανά λοιπόν
γιατί όταν κάνεις έρωτα σεξ ή όπως θες πες το
δεν είσαι μόνος σου
υπάρχει και το παρελθόν σου εκεί και το δικό του
προφυλάξου είναι το μέλλον σου σεβάσου το

Τρίτη, 8 Μαΐου 2012

Η φιλία απέναντι στον έρωτα

Σας έχει τύχει ποτέ να βρίσκεστε αντιμέτωποι μ` αυτό το δίλημμα
να έχετε δηλαδή κάποιον απέναντί σας ερωτικά αλλά να τον θέλετε δίπλα σας φιλικά
να είναι κάποιος τόσο σημαντικός για εσάς που τον έχετε ανάγκη
να υπάρχει μέσα στη ζωή σας κι όχι να μπαινοβγαίνει
πως μπορείς να δώσεις στον άλλον να καταλάβει
ότι ενώ υπάρχει το ερωτικό στοιχείο ανάμεσά σας
όπως συνήθως συμβαίνει ανάμεσα στα δύο φύλα
δεν είναι αυτό που θέλετε πραγματικά
τι κάνουμε λοιπόν;
όταν μας ενώνουν βαθιά συναισθήματα
αλλά εκείνος δεν μπορεί να συνεχίσει να είναι απλά φίλος
επιμένουμε και του δείχνουμε ότι μπορούμε κι έτσι ή το αφήνουμε;
όλο ρωτάω και απάντηση δεν έχω
γιατί να μπερδεύονται τόσο τα πράγματα...




Δευτέρα, 7 Μαΐου 2012

το κομμένο δέντρο

Χθες περπατήσαμε στο δάσος με καλούς φίλους
κάπου στην διαδρομή μας τράβηξαν την προσοχή τα δέντρα
πρώτο ήταν ένα δέντρο που ήταν κομμένο
είχε πάνω του γραμμένο ένα όνομα Σπύρος
τα άλλα δέντρα γύρω του είχαν σκαλισμένα άλλα ονόματα
αρχικά καρδιές ημερομηνίες κάτι σαν συνέχεια δηλαδή
συνέχεια ίσως στις ζωές φίλων μιας παρέας
δύσκολο να καταλάβει κανείς
αφού κατεβήκαμε μετά στον δικό μας κόσμο
καθήσαμε σε ένα καφέ και το συζητήσαμε
πλάσαμε διάφορες ιστορίες στο μυαλό μας
αλλά σταθήκαμε λίγο παραπάνω στο δέντρο του Σπύρου
σκεφτήκαμε κρίμα να κόπηκε
μακάρι να κόπηκε μόνο αυτό κι όχι το νήμα της ζωής του
ανατριχιάσαμε κάναμε μια ευχή
ήπιαμε στην υγειά του
στην υγειά του άγνωστου Σπύρου
στην υγειά της Κατερίνας του Αλέξανδρου της Έφης
όπου κι αν είναι να είναι καλά...
δύσκολα αλλά η ζωή συνεχίζεται
δύσκολα πολύ

έξι μαϊου δύο χιλιάδες δώδεκα (by salvabor)

Να μείνουμε ξάγρυπνοι σήμερα,

να δούμε την τελευταία αυγή

που θα χαρίσει ο ήλιος.

Σκοτάδια στο εξής·

καρποί μαύροι του μίσους.



*Κι ας χαραχτεί στη μνήμη των ηλίθιων ελλήνων

 ότι σταυρώθηκε η αυγή την 6η αυτού του Μάη.

                                                                                                            by salvabor

 

 

(Ο salvabor είναι ένας μπλόγκερ που θαυμάζω ιδιαίτερα

άλλοτε καυστικός άλλοτε τρυφερός

αλλά πάντοτε με ουσία και γυμνές αλήθειες.

Δεν θα μπορούσα να προσθέσω κάτι άλλο σ` αυτό το ποστ

που είναι δικό του και περήφανα το "έκλεψα" )

Σάββατο, 5 Μαΐου 2012

αγόρι μου τρέξε

Ξύπνησα σήμερα πρωί πρωί όπως συνηθίζω
κι αυτό το σπίτι μου ψιθύρισε ξανά πόσο μόνη είμαι
έβγαλα τα σκουπίδια και πήγα για τρέξιμο
ένα μαγαζάκι εδώ κοντά με χαιρέτησε
μπες μέσα μου είπε
χαμογέλασα
κοίταξα γύρω μου παράδεισος
τι δώρο να μου κάνω άραγε
η ματιά μου έπεσε πάνω σε ένα χρυσόψαρο
εσύ είσαι λοιπόν εσύ θα μου κάνεις συντροφιά
θα σου λέω καλημέρα κάθε πρωί
κι εσύ θα κάνεις βόλτες γύρω από το δάχτυλό μου
τι λες είμαστε σύμφωνοι
θα σε λέω αγόρι μου ωραίο δεν είναι
ακριβώς απέναντι στο άλλο διαδρομάκι είδα εσένα
ναι εσένα μην κρύβεσαι στο καβούκι σου
θα έρθεις μαζί μου κι εσύ
θα σε ονομάσω τρέξε
κάνε γρήγορα θα σου λέω
γιατί όλα τα καλά πράγματα κρατούν λίγο
σαν τις σταγόνες της βροχής και έξω βρέχει
κι αν δεν μπορείς να τρέξεις δεν πειράζει μην σε νοιάζει
θα τρέχω εγώ για σένα
σε ποια οδό πάμε ξέρετε
θα πάμε τέρμα ρομαντικά σήμερα
σαν την διάθεσή μου
γιατί οι μέρες γίναν αριθμοί
και μένα δεν μου αρέσουν οι αριθμοί
πάμε;

Πέμπτη, 3 Μαΐου 2012

ανατροπή

                                                                                    ώρα 3:30 το βράδυ πολύ αργά για μένα
τα τελευταία βράδια αδυνατώ να κοιμηθώ
τα βλέφαρά μου βαραίνουν αλλά δεν θέλω να τα κλείσω
λες και περιμένω με αυτό το ανοιγόκλειμα των ματιών μου
θα δω κάτι που δεν πρέπει να προσπεράσω
λες και κάτι περιμένω κάτι ν` αλλάξει
μάταια όμως
μετράω τις πιθανότητες και όλο και λιγοστεύουν
όταν κάτι δεν εξαρτάται μόνο από εσένα
είναι δύσκολο έως ακατόρθωτο να αλλάξει
οπότε τί κάνω
ξεχνάω τις πιθανότητες τις μηδενίζω
φτιάχνω καινούριες απ` την αρχή
πάμε γι` άλλα λοιπόν
θα τα καταφέρω;
θα το προσπαθήσω
και θα τα καταφέρω. και -




στην χώρα των θραυσμάτων

Αν έβρισκα τις λέξεις να εκφραστώ...
μα και πάλι λίγες θα ήταν
εκεί που αφήνεις τα υπονοούμενα και κρατάς τα αυτονόητα
τότε καταλαβαίνεις
εκεί που είσαι απλός και δεν χρειάζεται να εντυπωσιάσεις
τότε νιώθεις
εκεί που απαριθμείς τα αρνητικά σου και βλέπεις ότι κάποιοι τ` αγαπούν
τότε υπάρχεις
εκεί που νιώθεις την έξαψη δεκάδων απογοητεύσεων
και δυναμώνεις την ένταση στις μουσικές για να μην ακούς τις σκέψεις σου
τότε  προσδιορίζεις
εκεί που ξέρεις πως υπάρχουν άνθρωποι που θέλουν απλά να είσαι καλά
τότε αγαπιέσαι
λιώσαμε τις σόλες των παπουτσιών μας για ν` αγαπήσουμε στο τέλος τα δικά μας σοκάκια
ξέρεις τι θ` άλλαζα τελικά σ` αυτή την  ιστορία
τίποτα
ούτε καν τους υπότιτλους




Τρίτη, 1 Μαΐου 2012

AντE KAι καλοPιζικος ο μήνAς

Σήμερα
περπάτησε στο λιβάδι με τις μαργαρίτες
αναρωτήθηκε αν την αγαπούν
ζήλεψε πεταλούδας φτερά μήπως φτάσει το ηλιοβασίλεμα
γεύτηκε θάλασσας αλμύρα με τις άκρες των δαχτύλων της
άφησε το κύμα να δροσίσει τις γυμνές της πατούσες
ξεκουράστηκε σε άψογα σμιλεμένα βράχια
αφουγκράστηκε σε κοχύλια λόγια παλιών εραστών
άλλο ένα κουτί πετραδάκια γεμάτο αναμνήσεις....
                                                  Αύριο
                                                  Λεγεώνας ιππότες θα αλώσουν την αρένα σου
                                                  πανοπλίες με αετών οικόσημο θα φορούν
                                                  μάχες ηρώων θα δοθούν
                                                  κυνήγι θησαυρών αποσκοπούν
                                                  αλίμονο αν οι ρόλοι σωστά μοιραστούν
                                                  με όπλα ψυχής θα πολεμούν
"Τρελαίνομαι τρελαίνομαι...
                                                Τρελάθηκα τρελάθηκα..."