Αντίο Δημήτρη

Αφού με έσπειρε μια μοίρα αυτοκρατόρισα
μήτρα με γέννησε αρχαία Μακεδόνισσα
μ` άδεια φαρέτρα πολεμάω το χειμώνα
από το κάστρο ως την καρδιά του Πλαταμώνα
αφού με φέρνει μονοπάτι Φαναριώτικο
ένα σοκάκι με κρατάει Σαλονικιώτικο
έλα ένα βράδυ την υπόσχεση να πάρεις
πριν να την σβήσει με σφουγγάρι ο Βαρδάρης
Σ`αναζητώ σ`αναζητώ στην Σαλονίκη ξημερώματα
λείπει το βλέμμα σου απ` της αυγής τα χρώματα
Σ`αναζητώ σ`αναζητώ μ` ένα βιολί κι ένα φεγγάρι
λείπει το όνειρο εσύ και το δοξάρι
Αφού μεθάω μ` ένα κρασί ΑγιωνΟρίτικο
και μ` ένα ντέρτι σεκλετίζομαι Πολιτικο
βρες το μαχαίρι που στα δύο μας χωρίζει
κι έλα εδώ στων στεναγμών το μετερίζι
Αφού στον Ολυμπο οι θεοί τ` αποφασίσανε
δώσαν στο κρύο τα κλειδιά κι αυτοκτονήσανε
μόνη ξυπνά μόνη κοιμάται τώρα η μέρα
με μηχανάκι με κομπιούτερ και φλογέρα

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΜΗΤΡΟΠΑΝΟΣ
 μας χάρισες δίδυμα φεγγάρια

Αμα τα πάρω!!!!!

...μα εγώ θα ζήσω μέσα στη μέρα
θέλω τα χέρια να σηκώνω στον αέρα
θέλω τον ήλιο και οξυγόνο
κι αυτό το μέλλον με ελπίδα ν` ανταμώνω
θέλω οξυγόνο ΘΕΛΩ ΝΑ ΖΗΖΩ θέλω να ζήσω
κι άμα τα πάρω θα πάρω φόρα
θα σας ρημάξω στις κλωτσιές στην ανηφόρα
άμα τα πάρω δεν θα μπορέσουν δυο διμοιρίες από ματ να με βολέψουν
κι έτσι πλανιέμαι κι έτσι ξεχνιέμαι
κρύβομαι μέσα μου και κάνω πανικό
έτσι πλανιέμαι έτσι ξεχνιέμαι
την φαντασία μου χορεύω στο κενό...
ΑΜΑ ΤΑ ΠΑΡΩ

(ΚΙΤΡΙΝΑ ΠΟΔΗΛΑΤΑ)

Σιγά μην κλάψω

Μου λεν αν φύγω από τον κύκλο θα χαθώ
στα όριά του μοναχά να γυροφέρνω
και πως ο κόσμος είναι ανήμερο θεριό
κι όταν δαγκώνει εγώ καλά είναι να σωπαίνω
κι όταν φοβούνται πως μπορεί να τρελαθώ
μου λεν να πάω κρυφά κάπου να κλάψω
και να θυμάμαι πως αυτό το σκηνικό
είμαι μικρός πολύ μικρός για να τ` αλλάξω
Μα εγώ μ` ένα άγριο περήφανο χορό
σαν αετός πάνω απ` τις λύπες θα πετάξω
Σιγά μην κλάψω σιγά μην φοβηθώ
θα πάω να χτίσω μια φωλιά στον ουρανό
θα κατεβαίνω μόνο αν θέλω να γελάσω
Σιγά μην κλάψω σιγά μην φοβηθώ
Μου λεν αν φύγω πιο ψηλά θα ζαλιστώ
καλύτερα στη λάσπη εδώ μαζί τους να κυλιέμαι
και πως αν θέλω περισσότερα να δω
σ` ένα καθρέφτη μοναχός μου να κοιτιέμαι
ΣΙΓΑΜΗΝΚΛΑΨΩΣΙΓΑΜΗΝΦΟΒΗΘΩ
(ΓΙΑΝΝΗΣ ΑΓΓΕΛΑΚΑΣ)

Μ` αρέσει να μην λέω πολλά

…με την σκιά μου να πετώ
να πιάνω αστέρια στο βυθό της μουσικής σου…
…κι όταν θα πέφτει η παγωνιά
να κάνω κύκλους σαν ολόγιομο φεγγάρι στην σκηνή σου…
…να ταν τα φώτα τα θαμπά
να ταν αστέρια φωτεινά στα χέρια να στα αφήσω…
…μάτια μου ψάξε να με βρεις
ψάξε στους δρόμους της σιωπής
μοναχός θα σβήνω την μορφή μου…
Μ` αρέσει να μην λέω πολλά
μ` αρέσει να κοιτάω ψηλά στα ατέλειωτα τραγούδια…
(Υπόγεια Ρεύματα)